มีใครเห็นด้วยกับเรามั้ย??? ชีวิตคนเรามันมีแต่ความวุ่นวายและเจ็บปวดที่ไม่มีวันสิ้นสุด แม้กระทั่งวันที่เราล้มหายตายจากไปจากโลกเส็งเคร็งใบนี้แล้วก็ตาม

อ้ะเริ่มจากการเกิด ลืมตาขึ้นมาดูโลก แม่ก็เจ็บท้องเพื่อจะคลอดลูก ตัวลูกก็เจ็บกับการตัดสายสะดือของหมอ ไหนจะการตีตูดให้ร้องอีก

พอเริ่มโตขึ้นมาหน่อยเป็นวัยเด็ก เล่นกับเพื่อน รุนแรงไปบ้าง ก็เจ็บกาย

ข้ามมาอีกหน่อย เป้นหนุ่มเป้นสาว เจ็บในใจแล้ว อกหัก รักคุด ผิดหวังในชีวิต

พอล่วงเข้าวัยทำงาน ความวุ่นวายในชีวิตเริ่มเกิดมากขึ้น

อายุเยอะๆเข้า พอสู่วัยชรา เจ็บปวดที่ไม่มีคนดูแล

พอสุดท้ายตายลงโลง คนรอบข้างจะเจ็บปวด และ วุ่นวายในการจัดงานศพให้กับเราอีก

 

ชีวิตคนเรามันก็แค่นี้แหละนะ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ความเป็นธรรมชาติที่ไม่มีใครหนีพ้น